Caribbean vibes sep01

Gerelateerde berichten

Caribbean vibes

Bonaire - versie 2

Over azuurblauwe oceanen, iguana’s, papegaaien, palmbomen, verse papaya’s en mango’s, duiken in heldere koraalriffen, tropische temperaturen en filosoferen over de toekomst.

Omdat we sinds mei in wintermodus zaten én omdat het einde van dit avontuur stilaan in zicht komt, besloten we om terug wat zon op te zoeken. Vanuit Colombia waren de Caraïben slechts 1,5 uur vliegen en dan is een keuze snel gemaakt. 16 dagen hadden we voor Curaçao en Bonaire, twee Caraïbische eilanden die vroeger deel uitmaakten van de Nederlandse Antillen. Hoewel deze Antillen officieel niet meer bestaan, zijn beide eilanden nog steeds zeer nauw verbonden met Nederland. Een beetje vreemd om in de tropen en tussen de palmbomen Nederlands te zien en te horen.

Over het eiland Curaçao kunnen we kort zijn. Niet alleen omdat we daar maar vijf dagen geweest zijn, maar ook omdat het niet bepaald ‘ons ding’ was. Klopt dat er mooie stranden zijn, maar de meeste daarvan zijn gekocht door hotels en projectontwikkelaars en letterlijk alles is betalend. Wel interessant is Willemstad, de kleurrijke hoofdstad en terecht uitgeroepen tot UNESCO werelderfgoed. In de 17 de eeuw was het de belangrijkste slavenmarkt van heel Centraal- en Latijns-Amerika en dat zie je nog duidelijk aan de inheemse bevolking. Mits wat verbeelding zou een wandeling in het oude centrum evengoed in één van de Amsterdamse wijken kunnen zijn.

Handelskade @Curaçao

Helaas is Curaçao vrij industrieel en vooral gericht op de toeristen die dagelijks met één van de vele luxueuze cruiseschepen aanmeren. Laat ons stellen dat de gemiddelde ‘cruisetoerist’ een heel ander soort is dan wijzelf, én vooral met een heel ander budget. De keuze was dus niet moeilijk om vrij snel naar het eiland Bonaire te gaan, het kleine broertje van Curaçao.

De twee eilanden zijn gescheiden door een vlucht van slechts 20 minuten (!), maar wat een wereld van verschil. Eigenlijk is Bonaire nog het best te vergelijken met een klein Vlaams dorp dat ze hebben neergezet op een tropisch eiland en vervolgens bedekt met papegaaien, iguanas, kolibries, palmbomen en verse papaya’s (vrees dat hier weer wat verbeeldingskracht wordt vereist…). 

Nadeel van een ‘dorp’ is dat er meestal weinig te doen is, maar voor één keer vonden we dat niet erg, integendeel. We hadden ons voorgenomen, om zo weinig mogelijk te doen. Zonnen, lezen en veel fruit eten. Niet meteen de ingrediënten van een groots avontuur. De enige twee dingen die afweken van het plan ‘platte rust’ waren duiken en flamingo’s spotten. Het laatste is niet bepaald moeilijk. Als je het eiland rondrijdt, kom je hen overal tegen (wel jammer dat mijn camera met zoom gestolen is in Argentinië, het zijn nogal schuchtere beesten…).

Op de nummerplaat van elke auto in Bonaire lees je ‘Divers Paradise’ en drie duiken later moeten we toegeven dat we begrijpen waarom zoveel toeristen naar hier komen, enkel en alleen om te duiken. Quasi elk stukje kust is koraalrif wat maakt dat je van elke plaats met je duikgerief rechtstreeks het water kan instappen, toch wel bijzonder.

Zalige trip dus, misschien niet meteen blogmateriaal, maar diegenen die ons kennen, weten dat 12 dagen platte rust even veel inspanning vraagt voor ons dan 19 dagen de Himalaya’s intrekken ;-).

Vooraleer je een vlucht boekt naar Bonaire (elke dag rechtstreeks vanuit Amsterdam) toch even het volgende voor ogen houden:

- DUUR: serieuze tegenvaller als je van een goedkoop land als Colombia komt. Op zowat alles staan taxen, te gek voor woorden. Taxi’s kosten minimum 15 dollar, ook al is het maar 2 kilometer. Souvenirs in de winkel zijn op maat gemaakt voor de toeristen van de cruiseschepen, wat wil zeggen dat alles ongeveer x4 de normale prijs is (tenzij je vindt dat het logisch is dat een mini-flesje met zand voor 7 dollar wordt verkocht…).

- ONVRIENDELIJK: ondertussen mogen we toch zeggen dat we een aantal culturen kunnen vergelijken. En het is zo dat de Colombianen bij de vriendelijkste ter wereld zijn, maar de laksheid en onverschilligheid waarin we op de twee eilanden in de Caraïben door de lokale bevolking werden behandeld, is voor ons ongezien. Ondanks deze houding, probeerden we er een spel van te maken en toch supervriendelijk terug te reageren, maar meestal verloren we de strijd ;-).

Voor meer foto- en filmmateriaal van de Caraïben druk op onderstaande foto:

PICTURES FLICKR CARIBBEAN

Colombia: 5 redenen om terug te keren...
Copacabana, samba en caiperinha's in Rio